Telefoonleed

Drie jaar geleden bestelde ik mijn eerste abonnement met Smartphone, een HTC. Ik liet het toestel binnen een week vallen waardoor het scherm compleet gebroken was. Ik liet er een nieuw scherm op zetten en ik kon weer online. Tot mijn toestel een jaar later uit zichzelf uit ging en bleef. Het moederbord bleek kapot. Als vervangend toestel ontving ik een gloednieuwe. Helaas werd deze drie maanden later tijdens onze reis door Amerika gestolen.

Als betaalbaar alternatief kwam er een toestel van Samsung. Al was ik daar nooit echt happy mee, het werkte wel goed. Na een klein jaar besloot ik bij het verlengen bij mijn abonnement voor een iPhone te kiezen. Mijn lief had al jaren een iPhone en was daar altijd erg blij mee. Nooit kapot, werkt altijd goed. Dus ik was afgelopen oktober helemaal happy met mijn apparaat. Tot ik afgelopen week opeens niet meer op wifi kon, er bleek een chip kapot. Sinds een paar dagen heb ik een vervangend toestel. Dit keer een gebruikt toestel met nieuw glas, batterij en chips. Een prima alternatief.

Maar wat voelt dat rot, zo zonder multifunctionele smartphone. Dat je opeens geen mail, Facebook, What’s App, internetbankieren en een routeplanner bij de hand hebt. Anderhalf jaar geleden liep ik een ruime maand zonder smartphone, ik snap nu al niet meer hoe ik dat vol hield. Ik was nu een paar dagen zonder al mijn gegevens (toestel was leeg ivm herstellen software) en dat was al kaal en onhandig. Al moet ik zeggen dat het terugzetten van de back up perfect werkte. Honderden foto’s stonden binnen no time weer op het nieuwe toestel. Ik ben weer happy online. Want zo’n toestel zonder functionaliteit is tenslotte ook maar een nutteloos kastje. Wat zijn we toch ook verwend geraakt.

Twitterzaken

Ik begon met slechts een paar volgers op Twitter: wat vrienden en een paar bekende van blogs. Door de jaren heen kwamen er steeds wat lezers bij. Soms met 10 tegelijk, dan weer een tijdje niemand, en dan weer één per dag. Zo heb ik nu ruim 500 mensen die mij lezen. Een mooi aantal, een fijn netwerk om mijn gedachtenspinsels te delen en vragen te stellen. Er is altijd wel iemand met feedback komt als ik vragen heb. Zelf volg ik 460 mensen/bedrijven. Ik lees graag mijn timeline door op zoek naar leuke nieuwtjes, mooie foto’s en interessante artikelen.

Toch vraag ik me wel eens af waar het heen gaat met Twitter. Zal de liefde over een paar jaar over zijn, en het gewoon niet meer bestaan? Of blijft het hot en zit ik over 10 jaar met 1500 volgers? Ik benieuwd, wat is jullie visie?

Touchscreen knopjes

Vroeger tikte ik regelmatig al fietsend een smsje. Had ik afgesproken met een vriendin, dan liet ik even weten dat ik onderweg was. Ideaal! De smartphone die ik tegenwoordig heb heeft erg veel gemak: de apps zijn ideaal en ik gebruik ze veel. En het touchscreen is feilloos en werkt perfect. Toch mis ik het soms dat ik niet meer op de tast een nummer kan bellen of een sms kan sturen. Mijn telefoon heeft welgeteld 3 knoppen, maar daarmee kan ik geen telefoonnummer bellen. Dan moet ik toch echt eerst het touchscreen ontgrendelen.

Ook mijn nieuwe iPod heeft tegenwoordig een touchscreen. Mijn oude iPod had 4 knoppen die ik feilloos op de tast kon bedienen. Dat is wel anders met mijn nieuwe touchscreen. Als ik nu al fietsend een ander album of artiest wil, dan moet ik eerst stoppen om op het kleine schermpje aan te geven wat ik wil horen. Vrij omslachtig als je bedenkt dat een willekeurig album nog geen uur duurt, en ik graag lange fietstochten maak.

Wat dat betreft is het jammer dat iets simpels als een knopje soms toch handiger is. Misschien kan hier en daar toch een knopje extra worden geplaatst zodat we de keuze hebben tussen touchscreen of knopjes. Dat zou alles nóg makkelijker maken.

Eisen

Met de nieuwe techniek die alles makkelijker maakt, worden ook onze eisen hoger. Zowel privé als zakelijk. Reageert die ene vriendin na een week nog niet op jouw bericht, dan vinden we dat erg lang duren. En een felicitatie hoeft niet altijd meer persoonlijk, maar dan toch wel via een der digitale wegen.

Persoonlijk vind ik het ideaal om via Twitter vragen te stellen aan diverse bedrijven. Hoe is het met mijn bestelstatus, en is er een storing? Het gaat snel en is makkelijk. Geen dure telefoonnummers en een lange wachttijd. En je typt zo snel tussendoor even een berichtje, ideaal! De afhandeling is meestal ook snel en heel correct.

Toch is het altijd weer jammer om een groot bekend bedrijf te treffen die het op de social media slecht doet. Het doet afbreuk aan het imago want ook op social media moet je goede service geven als bedrijf. Na 4 weken nog geen reactie op je klacht en vele berichten heen en weer later duurt gewoon echt te lang…

Wat dat betreft merk ik dat onze eisen hoger worden. We willen niet eens meer bellen, en wisselen contactformulieren in voor Twitter berichten van slechts 140 tekens. Een brief naar een organisatie sturen is al helemaal verleden tijd. Heerlijk makkelijk, al is het soms ook ontzettend frustrerend. Met sommige bedrijven communiceer je oneindig langs elkaar heen zonder resultaat. Wat dat betreft is het soms fijn om achter je scherm te kruipen en weer iemand recht in de ogen te kijken als je je vraag stelt. Wel zo duidelijk.

Gewenning

Ik betrapte me er net weer op. Ik bedacht me dat ik nog een routebeschrijving nodig heb, maar geen probleem: die zoek ik in het weekend toch gewoon even online op. Het internet, uw grote vriend voor al uw problemen.

Zo moet ik wel eens lachen om de reclame van een bekende bank. Een oudere dame geeft aan dat ze liever haar betaalopdrachten naar de brievenbus brengt, wel zo veilig. Een jonge dame weet niet beter dan dat ze bankiert met haar app. In die laatste categorie val ik ook. Het is ook wel zo handig.

Maar 10 jaar geleden was dit nog niet de realiteit, en deed je dingen gewoon anders dan nu. Toen printte je de route nog uit voordat je ergens heen ging, belde je om te informeren hoe het gaat in plaats van dat je je social media updates checkt en wachtte je geduldig tot je bankafschrift jouw saldo aangaf.

Met de nieuwe technologie volgt al snel de gewenning. Want we zijn natuurlijk allemaal gediend van gemak. En dat wordt ons met de smartphones en duizenden apps op een presenteerblaadje aangeleverd. En daar maken we met z’n allen dankbaar en veelvuldig gebruik van.

Toch vraag ik me wel eens af hoe dit verder gaat. Wordt het huishouden straks door een robot gedaan die je bestuurt met je smartphone? En krijgen we straks ook zo’n hippe auto waar je alleen je locatie hoeft in te voeren, en de rest vanzelf gaat? Ik ben benieuwd. De tijd zal het uitwijzen.