13 uur lang afzien

De elfstedentocht is er in Friesland in vele soorten. Uiteraard kan je hem schaatsen, maar ook roeien, lopen, in een oldtimer rijden, fietsen, steppen of op de moter rijden. De fietsers doen dit traditiegetrouw op Pinkstermaandag, en omdat ik langs de route woon komen de eerste racefietsers vanaf half 9 al langs. Best snel, aangezien je in Leeuwarden net over de 100k bent en de eerste fietsers zo rond 5 uur starten.

Ik behoor tot de mensen waarvoor het in 1 dag langs alle 11 steden fietsen echt een opgave is. Het leek mij een mooie uitdaging om in slechts één dag die 240km af te tikken, dus ik trainde met een paar vrienden en fietste wekelijks vele kilometers. Ik fietste met een vriendin onze eerste 100km en een paar weken later de eerste 150km bij de elfmerentocht. Zo had ik een kleine 1000km gefietst voordat de grote tocht begon. En hoewel ik goed getraind was, bleef het spannend.

Ik startte net na 6 uur met 4 vrienden, maar na een kilometer of 20 was ik hen al kwijt. Zo fietste ik kilometers alleen, al kwam ik natuurlijk massa’s met gezellige mensen tegen. In Leeuwarden trof ik mijn lief met vers drinken en eten. Het werd zwaarder en zwaarder, dus ik was erg blij dat ik bij de 150km weer wat vrienden trof in Sneek. Samen met hen heb ik de laatste 90km volbracht. Ik zat ruim 13 uur op de fiets, wat zeker geen pretje meer was. Ik had geen zin meer in energierijke bananen, broodjes, drankjes of mueslirepen en wilde eigenlijk alleen maar zitten of liggen. Maar wat was ik blij dat ik het geflikt had! Mijn ouders stonden als verrassing bij de finish, wat was dat mooi! En natuurlijk was er mijn lief die me onderweg meerdere keren gesteund had, en mijn schoonzus had zelfs een spandoek gemaakt!

Toch ben ik blij dat ik die 43km van gister vandaag niet 6x hoef te fietsen. Ik ben trots op mezelf dat ik het één keer heb gedaan, maar vaker hoeft van mij niet zo persé. Wel wil ik nog eens wat kortere tochten fietsen, van 100 of 150km. Maar dat is voor mij dan ook wel de max voor 1 dag. Het moet wel leuk blijven. En als uitdaging stel ik mezelf wel doelen van honderden kilometers die ik dan wel in een week of 10 fiets. En vandaag kijk ik in onze voortuin naar al die racefietsers, fietsers op simpele fietsen zonder versnellingen, fietsers op gekke fietsen, fietsers met gekke pakken. En natuurlijk moedig ik bekenden aan, een vriend en vriendin fietsen de tocht vandaag voor de 5e keer!
20130520-092840.jpg

Fietsupdate: 125km!

Al eind maart schreef ik over mijn eerste fietsdoel van 500km dat ik wil bereiken voordat we in juni op vakantie gaan. Ik had berekend dat ik ongeveer 30km per week moest fietsen, een prima doel. Als het weer goed is fiets ik er al snel meer. Ik had er helemaal zin in en kon niet wachten tot het weer wat beter werd.

Helaas duurde dat nog even, en zo fietste ik pas begin april mijn eerste 27km. Wel was het direct een heerlijke fietstocht, met dank aan een flink verbeterde conditie. Toch liet het lenteweer even zich wachten, en greep ik eind april weer mijn kans. Ik fietste op donderdag en zondag in totaal 60km, het waren heerlijke tochten langs weilanden vol lammetjes en ik genoot volop van de zon. Afgelopen zondag voegde ik er nog 40km aan toe toen ik op bezoek ging bij mijn ouders. Dat maakte de eerste 25% compleet, de eerste 125km.

20130510-111753.jpg

Nog 375 te gaan dus, in krap 5 weken tijd. Dat wordt nog flink doorfietsen. En hopen op goed weer, want fietsen met zoveel wind als vandaag is niet zo relaxt. En komende dagen is de voorspelling ook niet erg geweldig. Maar ik probeer er voor te gaan, ik voeg gewoon wat langere tochten toe. Dan moet dat doel toch steeds een stukje dichterbij komen. Ik heb er zin in!

Nieuw PR: 100!

Eerder schreef ik over mijn fietskriebels en mijn eerste 500km van dit jaar. Omdat veel bloggers hardlopen, lees ik vaak blogs over mooie doelen én resultaten. Ik werd daar een beetje jaloers op, want met dagelijks een uur lopen en wekelijks een uur zwemmen is dat toch anders. Ik merk zeker dat mijn conditie verbetert, maar toch is het fijn om ook mijn grenzen te verleggen en steeds een stukje verder te komen en sneller te zijn. Gelukkig is het mooier weer, dus ik stap weer lekker op mijn racefiets.

Toch bedacht ik me dat ook in het zwembad nog winst te halen was. Ik zwom al een flinke tijd 90 baantjes in een uur. Inmiddels werd dat een klein uur, want ik werd steeds sneller. Het bleek wel dat ik meer kon. Dus ook in het zwembad heb ik mijn grens verlegd. Ik zwem nu 100 baantjes. In ruim een uur, dus er ligt een uitdaging om dit in het uur te laten passen. En daarnaast wil ik beter leren borstcrawlen. Uitdaging genoeg dus!

20130415-160811.jpg

Hallo conditie!

Dat mijn trouwe vouwfiets kapot ging, en ik besloot om dan maar te lopen tussen station en werk in Groningen was een goede keus. Ik merkte al wel dat ik het erg fijn vond om naast het pauze half uur nog 2x een kwartier extra te bewegen. Ik maak mijn hoofd leeg in de frisse lucht, viel nog wat meer af en voelde mijn benen sterker worden. Het is een fijne, laagdrempelige manier om in beweging te zijn. Maar vrijdag kwam het beste bewijs van mijn extra beweging per dag.

Ik ging voor ‘t eerst dit jaar een stuk fietsen op mijn racefiets. Zwemmen doe ik het hele jaar wekelijks, dus ik heb wel enige conditie. Toch is de eerste keer fietsen altijd wennen. Mijn conditie moet ik duidelijk nog verder opbouwen en mijn eerste resultaat is het delen niet waard. Dus was ik verrast dat ik vrijdag inclusief harde wind een erg goed resultaat neer zette. Dit gaat zeker een goed fietsjaar worden. Laat de verkleurde strepen van de fietsbroek en -shirt maar komen!

20130407-175058.jpg

Fietskriebels en de eerste 500km

De zon op je huid, binnen twee minuten buiten de stad zijn, je tussen de weilanden alleen op de wereld voelen, de welbekende streepjes van je fietsbroek en -shirt die zich aftekenen. op het laatste moment beslissen of je rechts of links gaat, een steeds betere conditie, mezelf uitdagen, onderweg bepalen of je voor een lang rondje of de iets kortere variant gaat en de eerste lammetjes zien dartelen. Ik heb fietskriebels!

Ik heb alleen nog geen zin om op de fiets te stappen. Met sneeuw en -4 is daar weinig aan wat mij betreft. En ik vind het nog gevaarlijk ook met die dunne bandjes van mijn racefiets. Maar toch vind ik het altijd weer heerlijk om in het voorjaar buiten te sporten. Het hele jaar door zwem ik wekelijks een baantje of 90. Dat vind ik fijn en is heel goed voor mijn lijf, maar ik mis de frisse lucht. Het buiten zijn.

Ook mis ik het competitieve, je grenzen verleggen en langere afstanden fietsen. Met zwemmen zit ik toch wel op mijn max en kan ik slechts werken aan mijn techniek. Op de racefiets is het altijd leuk om verder te komen, het beter vol te houden. Precies dat wat ik zie op de blogs van de vele hardloopfanaten. Wegens medische redenen kan ik daar helaas niet aan mee doen. Maar op mijn manier doe ik straks wel mee, op de racefiets. Ik heb mijn eerste 500km doel al ingesteld in Runkeeper. Dus kom maar op met het fijne lenteweer, dan kan ik genieten van mijn eerste km’s.

20130322-112558.jpg