Ik blog al sinds 2003. Toen nog onder een nickname, later samen met een vriendin. In alle jaren waarin ik mijn blogs deel op het wereldwijdeweb, bouwde ik een aardige groep mensen op die mij volgen. Op mijn beurt las ik mee over hun belevenissen. Je kent elkaar niet echt, maar omdat je zoveel van elkaar te weten komt, voelt het alsof je elkaar wel kent. Virtuele vrienden.

Na al die jaren was het eindelijk eens tijd om een aantal bloggers beter te leren kennen. Zaterdag de 29e heb ik met een aantal digitale vrienden afgesproken in Utrecht. Niets anoniem, maar elkaar eens recht in de ogen kijken. En het was leuk. Met haar Brabantse accent is die gezellige meid compleet, tof om te horen wat voor werk iemand nou precies doet, grappig om het bekende Friese accent bij andere bloggers te horen en leuk om te ontdekken wat voor leuke mensen er nou achter de andere kant van het scherm zitten. Voor herhaling vatbaar!

Wij zijn inmiddels weer terug gekropen op het grote web. Een van de vele digibeten. Maar toch zijn we weer een beetje meer verbonden met elkaar. We zijn uit de anonimiteit.